Taksiye binmenin dayanılmaz acısı!

Taksiye binerken duymak istediğim en son şey şudur: Nereye gideceksiniz? Bu durumda söylenecek onca söz varken, sakince ve ciddi ciddi soruya cevap verdiğim anlar olmuştur. Kimi zaman da kafama levye yeme tehlikesine rağmen “Sana ne?” diyerek yolumu değiştirmiş ve kibar bir taksici bulmak ümidiyle elimi kaldırmışımdır. Ne kadar yaralayıcı bir sorudur bu, hiç düşündünüz mü bilmiyorum. Hele bir de elleriniz doluyken. Güvenebileceğiniz, sizi sağ salim gideceğiniz yere götürecek bir şoför ve konforlu bir araç hayali kurarken, hatta buna hakkınız olduğuna inanırken, karşınıza böyle bir soruyla nahoş bir soruyla çıkılıyor.

Taksicilik zor iş, kabul ediyorum. Her gün yanına, arkana, tanımadığın adamlar oturuyor ve onları bir yerlerden alıp bir yerlere götürüyorsun. Üstelik taksimetre seni kurtarmıyor. Bu da yetmezmiş gibi metro ağı giderek genişliyor. İnsan sinire kesmesin de naapsın?

Ama gelin görün ki, o da haklı bu da haklı diyerek yaşanmıyor. E herkes haklı da, sonuç ne olacak? Ben her ne olursa olsun bu soruyu duymak istemiyorum ve sessiz sedasız, sorgusuz sualsiz gideceğim yere ulaştırılmak istiyorum. Hepsi bu!

Facebook'ta Paylaş